Tekst

Heb een hele strenge diabetes verpleegkundige kwam ik gister achter ... de Gliclazide snoepjes mag ik niet meer ... en deze waren nog wel de lekkerste ... klein ... maar toch vol van smaak (gelukkig hebben we de foto's nog) ... mag alleen nog maar de minimale hoeveelheid Metformine ... groot ... en met plakkerige coating die soms in de keel blijft steken ... wereld is soms zo wreed ... Mag over 3 maanden weer komen zeuren ... --- Als troost mezelf een geurtje gegund ... Encre Noir van Lalique ... als Dracula een parfum zou dragen zou het die zijn ... zelfs iedereen die een jurkje draagt, en er niet al een paar zou hebben zou er spontaan kloten door gaan ontwikkelen als ze het op doen ... soms omschreven als de geur van de dood ... aanrader mochten sociale contacten niet al te belangrijk zijn voor je ... en toch krijg je meer als waarde voor het weinige geld. En natuurlijk van het huis Lalique ... als inwoner van een stad waar iets van een Akademie voor Kunst en Industrie schijnt te zijn ook een interessante : "De parfumflacons van Réne Lalique waren een huwelijk tussen hoge designstandaards en goedkope massaproductie. Door chemicaliën te gebruiken voor parfum kon dit in grotere, dus goedkopere, oplagen verschijnen, wat zijn neerslag had op de massaproductie van flacons. " https://nl.wikipedia.org/wiki/René_Lalique